பரிசுத்தவான் ஆர்தர் வாக்கிங்டன் பிங்க் 1952 ஆம் ஆண்டு ஸ்டானோவே தீவில் மரித்தபோது அவரது மரணச் செய்தி அந்த தீவிலுள்ள அவரது கொஞ்சம் நண்பர்களுக்கும் மற்றும் சில நாடுகளிலுள்ள சொற்பமான தேவ மக்களுக்கும் "வேத வசனங்களில் போதனைகள்" (Studies in the Scriptures) என்ற அவருடைய பத்திரிக்கை சந்தாதாரர்களுக்குமேயன்றி பிறிதொருவருக்கும் தெரியாது. காரணம், அந்த நாட்களில் அவர் அத்தனை பிரபல்யமானவர் அல்ல. அவருடைய பத்திரிக்கையின் சந்தாதாரர்கள் அதிகம் அதிகம் சொல்லப் போனால் ஒரு ஆயிரத்துக்கு உட்பட்டவர்கள்தான். ஆனால் அவர் மரித்து 56 ஆண்டுகளுக்கு பின்னான இன்று அவருடைய பெயர் உலகமெங்கும் பரிமளித்து நிற்கின்றது. அவருடைய அருமையான புத்தகங்கள் உலகமனைத்திலுமுள்ள தேவ மக்களால் இன்று மிகவும் விரும்பி வாங்கி வாசிக்கப்படுகின்றது. உலகின் பல மொழிகளிலும் அவருடைய புத்தகங்கள் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றை வாசிப்போர் மிகுதியும் தேவ ஆசீர்வாதம் பெறுகின்றனர். அந்த தேவ பக்தனை ஆண்டவர் அத்தனை ஆசீர்வாதமாக எடுத்துப் பயன்படுத்த அந்த மனிதரிடம் காணப்பட்ட தேவசீலங்கள்தான் என்ன? தொடர்ந்து நாம் ஜெபத்துடன் வாசிப்போம்.

தேவ பக்தன் ஆர்தர் வாக்கிங்டன் பிங்க் 1886 ஆம் ஆண்டு ஏப்பிரல் மாதம் முதலாம் தேதி இங்கிலாந்து தேசத்திலுள்ள நாட்டிங்காம் என்ற பட்டணத்தில் பிறந்தார். அவருடைய பக்தியுள்ள தகப்பனார் தாமஸ் கிளமண்ட் பிங்க் என்பவரைக் குறித்து அதிகமாக ஒன்றும் நமக்குத் தெரியவில்லை. அவர் 38 வயதினனாக இருக்கும் போது நமது ஆர்தர் வாக்கிங்டன் பிங்க் பிறந்தார். மகனின் பிறந்த அத்தாட்சி பத்திரத்தில் தகப்பனாரின் தொழில் "தானிய வியாபாரி" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நாட்டிங்காம் பட்டணத்தின் வியாபாரிகளின் வியாபாரக் கையேட்டில் தந்தை ஒரு தானிய அரவைக்காரர் என்று பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அவர் ஒரு கடினமான உழைப்பாளியானதால் அவர் தன் தொழிலில் செழிப்புற்று விளங்கினார் என்று தெரிகின்றது.

ஆர்தர் பிங்க் 5 வயதினனாக இருக்கும்போது மிகவும் வசதிகள் நிரம்பப் பெற்றதோர் வீட்டில் அவருடைய தந்தை குடியேறினதிலிருந்து அவர் நல்ல பண வசதி உள்ள ஓர் வியாபாரி என்பதை நாம் நன்கு யூகிக்கலாம். அது சம்பந்தமாக ஆர்தர் பிங்க் என்ற அந்த தேவ பக்தன் தன் சொந்த தந்தையைக் குறித்து கூறுவதை நாம் கவனிப்போம்:-

"என் தகப்பனார் மிகவும் சுறுசுறுப்பான கடின உழைப்பாளி. அவரைப் போல உழைப்பது எல்லாருக்கும் கூடிய காரியமல்ல. அவர் தன்னுடைய 38 ஆண்டு கால உழைப்பில் 3 நாட்கள் தொடர்ந்து ஓய்வு எடுத்ததே கிடையாது. அவர் ஒரு தானிய வியாபாரி. தானிய சந்தையில் கொள் முதல், விற்பனை போன்ற காரியங்களை கவனித்து விட்டு வீடு திரும்பும் என் தகப்பனாருக்கு இரவில் நிறைய கணக்கு வேலைகளும், எழுத்து வேலைகளும் இருக்கும். அந்த வேலை ஒவ்வொரு வாரமும் வாரக் கடைசி நாள் சனிக்கிழமை இரவு 11-50 மணி வரை நீடிக்கும்" என்கின்றார் ஆர்தர் பிங்க்.

"என் தகப்பனாருக்குத் தினமும் வியாபார சம்பந்தமாக நிறைய கடிதங்கள் வரும். ஓய்வு நாளிலும் கூட கடிதப்பட்டுவாடா இருக்கும். ஆனால் என் பக்தியுள்ள தந்தை ஓய்வு நாளில் தனக்கு வரும் கடிதங்களை அன்றைய தினம் திறந்து பார்க்க மாட்டார்கள். எங்கள் வீட்டிற்கு வரும் செய்தித்தாட்கள் ஓய்வு நாளில் வீட்டிற்குள் வரவே கூடாது. போயர் யுத்தம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த நாட்களில் கூட செய்தித் தாட்கள் ஓய்வு நாட்களில் எங்கள் வீட்டிற்குள் அனுமதிக்கப்படவில்லை. நாங்கள் சிறுவர்களாக இருந்த நாட்களில் சனிக் கிழமை இரவிலேயே எங்கள் விளையாட்டுப் பொம்மைகள் எல்லாம் அப்புறப்படுத்தப்பட்டுவிட்டு பாலகர்கள் படிக்கக்கூடிய வகையில் எழுதப்பட்ட "மோட்ச பிரயாணம்" "இரத்தசாட்சிகளின் ஜீவிய சரித்திரம்" போன்ற பக்தி விருத்திக்கான நூல்களை நாங்கள் ஓய்வு நாளில் படிக்கச் செய்தனர். இப்படிப்பட்டக் காரியம் எங்கள் வீட்டில் மாத்திரமல்ல மற்ற அநேக கிறிஸ்தவ வீடுகளிலும் கூட அந்நாட்களில் கடைப்பிடிக்கப்பட்டன. ஆனால், எங்கள் வீட்டில் பக்தியின் ஒழுங்கோடு இரட்சகர் இயேசுவுக்குப் புகழ்ச்சியாக மிகவும் பரிசுத்தமாக அது கைக்கொள்ளப்பட்டது. நான் சிறுவனாக இருந்த நாட்களில் என் தகப்பனார் தன்னுடைய சப்பாத்துக்களைப் பாலிஷ் போடும் சமயங்களில் நான் அவரண்டை சென்று சப்பாத்துக்களைப் பாலிஷ் பண்ணுவதற்கு ஏன் இத்தனை நேரமும், கஷ்டமும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று என் தந்தையை நான் கேட்டிருக்கின்றேன். நான் அப்படி கேள்வி கேட்கும் ஒவ்வொரு சமயமும் அவர் என்னைப் பார்த்து "என்னுடைய இயேசு இரட்சகர் இந்த சப்பாத்துக்களைத் தன் காலில் போட்டுக் கொள்ளுவாரானால் நான் எத்தனை நேர்த்தியாக அவருக்கு பாலிஷ் செய்து கொடுப்பேன். அப்படியே அவர் அவைகளைப் போடப் போகிறார் என்ற எண்ணத்தில்தான் நான் பாலிஷ் செய்கிறேன்" என்று கூறுவார்.

சனிக்கிழமைகளில் என் தகப்பனார் இரவு வெகு நேரம் வரை கண் விழித்திருப்பார் என்று நான் ஆரம்பத்தில் குறிப்பிட்டேன். அப்படி அவர் சனிக்கிழமைகளில் நள்ளிரவுக்குப் பின்னர் தன்னுடைய படுக்கைக்குச் சென்றபோதினும் ஓய்வு நாட்களில் களைப்புடன் தன்னுடைய படுக்கையில் படுத்துக் கொண்டிருக்கமாட்டார். ஓய்வு நாளில் பிள்ளைகளாகிய எங்களை அழைத்துக் கொண்டு ஆலயம் சென்று பிரசங்கங்களை நாங்கள் கவனிக்கும்படியாகச் செய்வார். ஓய்வு நாட்களின் பிற்பகலில் அவர் சற்று தூங்கி எழும்பும் பழக்கமுடையவராதலால் அந்த நேரம் அவர் இளைப்பாறிக் கொள்ளுவார். அதின் பின்னர் அவர் எங்களைத் தம்மண்டை ஒன்றாகக் கூடி வரச் செய்து வேதாகமத்திலிருந்து சில பகுதிகளை எங்களுக்கு வாசித்துக் காண்பிப்பார். "இரத்தச்சாட்சிகளின் வரலாறு" மற்றும் "மோட்ச பிரயாணம்" புத்தகங்களிலிருந்தும் சில பகுதிகளை எங்களுக்கு வாசித்துக் காட்டுவார். ஒவ்வொரு நாளும் என் தந்தை குடும்ப ஜெபம் நடத்துவார். இரவில் குடும்ப ஜெபத்திற்கு நாங்கள் உட்கார முடியாத அத்தனை சின்னஞ் சிறுவர்களாக பிள்ளைகளாகிய நாங்கள் இருந்தபோது எங்கள் பக்தியுள்ள தாயார் எங்களைத் தங்களின் முழங்கால்களுக்கு அருகில் நிறுத்தி எங்களுக்காக ஜெபிப்பார்கள்.

ஓய்வு நாளைக் குறித்த மற்ற என் நினைவுகள் என்னவெனில், பிள்ளைகளாகிய எங்களுக்கு வேதாகமப் பகுதி ஒன்றை வாசித்தே என் தகப்பனார் ஓய்வு நாளைத் தொடங்குவார். அது மாத்திரமல்ல, ஞானப்பாடல்கள் சிலவற்றையும் அவர் பக்தி ததும்பப் பாடிக் களிப்பார். அந்த சின்னஞ்சிறு பிராயத்தில் நான் படித்த ஒரு ஆங்கிலப் பாடலின் அடிகள் இன்னும் என் நினைவை விட்டு அகலவே இல்லை. இதோ அந்தப் பாடலின் அடிகள்:-

கர்த்தர் மகிமைக்காகச் செலவான
கர்த்தரின் பரிசுத்த ஓய்வு நாள்
அள்ளிச் சுமந்து வருமே
அனந்தம் தேவ கிருபைகளை
அவ்வார நாட்கள் அனைத்திலுமே!

ஆனால்

தூஷிக்கப்பட்ட ஓய்வு நாளைத்
தொடர்ந்து வரும் பின் நாட்கள்
எத்தனைதான் கோடி கொணர்ந்திடினும்
துயரத்தின் முன்னோடி அதுவேதான்
சந்தேகம் வேறும் உள்ளதுவோ!

நான் 16 வயது இளைஞனாக இருந்தபோது 1902 ஆம் ஆண்டு ஒரு வசந்த கால காலை வேளையில் என் தகப்பனார் தன்னுடைய காலை ஆகாரத்திற்காக சாப்பாட்டு அறை மேஜையில் அமர்ந்திருந்தார். அப்பொழுது என் தாயாருக்கும், தந்தைக்கும் நடந்த சம்பாஷணையை நான் கவனித்தேன். என் தகப்பனார் என் தாயாரைப் பார்த்து "அன்பே கேட்டாயா செய்தி? இளவரசர் எட்வர்ட் பட்டத்து அரசராக இந்த நாளில் (குறிப்பிட்டதோர் தேதியிலே) ராஜ கிரீடம் சூட்டப் போகிறாராம். ஆனால், மிகவும் துக்கத்திற்குரிய காரியம் என்னவெனில் செய்தித் தாட்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அரண்மனை உத்தரவில் "கர்த்தருக்குச் சித்தமானால்" என்ற மேன்மையான வார்த்தையைக் குறிப்பிடத் தவறிவிட்டார்கள் என்றார். அந்த வார்த்தைகள் வாலிபனான நம்முடைய ஆர்தர் பிங்கின் உள்ளத்தில் ஆழமாகக் கிரியை செய்தது. காரணம், அவருடைய தகப்பனார் சுட்டிக்காட்டிய வார்த்தையின்படி எட்வர்ட் இளவரசரின் பட்டாபிஷேகம் குறிக்கப்பட்ட அந்த நாளில் நடைபெறவில்லை. காரணம், திடீரென்று அவருக்கு குடல் அழர்ச்சி நோய் உண்டாயிற்று. அதின் காரணமாக இளவரசரின் முடிசூட்டு விழா ஒத்தி வைக்கப்பட்டது.

ஆர்தர் பிங்கின் பாலிய காலம் மற்றும் வாலிப பருவத்தின் நாட்களில் நடந்த நிகழ்ச்சிகளைக் குறித்து நமக்கு எதுவும் தெரியவில்லை. வீட்டில் எத்தனை பக்தி வளர்ப்பில் வளர்க்கப்பட்ட போதினும் காலம் செல்லச் செல்ல அவருடைய வாழ்வில் பரிசுத்தத்தின் மாறுதல்கள் எதுவும் நடைபெறவில்லை. அவரைப் போல அவரது சகோதரன் பிராங்க் மற்றும் சகோதரி லூயிசும் கர்த்தருடைய அன்பிலிருந்து தூரமாக விலகிச் சென்றது மாத்திரமல்ல அவருடைய அவிசுவாசம் வளர்ந்து கிறிஸ்தவ மார்க்கத்திலிருந்தே வழிவிலகி நமது இந்திய நாட்டின் சென்னைப் பட்டணத்தை தலைமையகமாகக் கொண்டு செயல்படும் "பிரம்ம ஞான சபை" என்ற சாத்தானின் மதப் பிரிவில் அவர் சேர்ந்து கொண்டார். அந்த மதத்தினரின் கொள்கைகள் அந்திக் கிறிஸ்துவின் போதனைகளாகும். மனிதன் தன் நல்வினைக்குத் தக்கதாக திரும்பத் திரும்ப பிறந்து கொண்டே இருப்பான் என்ற துர்ப்போதனையும் அதில் இடம் பெற்றிருந்தது.

ஆர்தர், அந்த பிரம்ம ஞான சபையின் தீவிர அங்கத்தினனாக இருந்தார். லண்டன் பட்டணத்திலிருந்து அந்த சாத்தானின் சபை "லூசிபர்" என்ற பத்திரிக்கையையும், இந்தியாவில் சென்னையிலிருந்து "பிரம்ம ஞானி" என்ற பத்திரிக்கையையும் வெளியிட்டது. எப்படி நமது ஆர்தர் பிங்க் அந்த சாத்தானின் வலையில் சிக்கினார் என்பது நமக்குப் புரியவில்லை. அந்த மதக் கொள்கைகளில் ஆர்வம் கொண்ட அவர் சீக்கிரமாக அதின் தீவிரமான தொண்டராகவும் மாறினார். அவர் தன்னுடைய 20 ஆம் வயதில் இளைஞனாக இருந்த அந்த நாட்களில் அந்த மார்க்க சம்பந்தமான கூட்டங்களில் அடிக்கடி கலந்து கொண்டு சாத்தானின் கொள்கைகளைப் பிரசங்கித்தார். அவருடைய பேச்சு சாதுர்யத்தைக் கவனித்த அந்த சபையின் தலைவி "அனி பெசண்ட்" என்பவர் அவருக்கு உயர் பட்டத்தை அளித்து அவரை எப்படியும் இந்தியாவுக்கு அழைத்து வர ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருந்தார். ஆர்தருக்கு நல்ல குரல் வளம் இருந்ததால் கூட்டத்தினரைக் கவர்ச்சித்து இழுக்கும் மேலான திறன் அவரிடமிருந்தது. அவரும் சாத்தானின் பிரதிநிதியாக இந்தியாவிற்கு வர ஆயத்தமாயிருந்தார்.

இவை யாவற்றையும் அமைதியாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்த ஆர்தர் பிங்கின் பக்தியுள்ள தந்தை தாமஸ் பிங்க் கர்த்தருக்குள் உள்ளம் குமுறிக் கொண்டிருந்தார். நம்முடைய ஆர்தர் பிங்க் ஒவ்வொரு நாளும் தன்னுடைய அந்திக் கிறிஸ்து கூட்டங்களில் பேசிவிட்டு இரவில் வெகு நேரத்திற்குப் பின்னர் கூட வருவது வழக்கமாக இருந்தது. ஆனால், அவரின் தகப்பனார் தாமஸ் பிங்க், மிகவும் பொறுமையுடன் மகனின் வரவுக்காக ஒவ்வொரு நாள் இரவும் காத்திருந்து தன்னுடைய மகன் படுக்கைக்குச் செல்லும் போது அவருக்கு "குட் நைட்" என்ற இரவு வந்தனத்தைக் கூறுவதுடன் அந்த வந்தனத்துடன் சேர்த்து ஒரு தேவ வசனத்தையும் சொல்லி அனுப்பி வைப்பார். 1908 ஆம் ஆண்டில் ஒரு நாள் ஆர்தர் பிங்க் தம்முடைய வழக்கமான இரவுக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு சொற்பொழிவு ஆற்றிவிட்டு இரவு வந்தார். வந்த அவர் துரிதம் துரிதமாகத் தன் தந்தையைக் கடந்து மேல் மாடிக்குச் சென்றார். மகனின் வரவுக்காக ஆவலுடன் காத்திருந்த அவருடைய தகப்பனார் தாமஸ் பிங்க் "குட் நைட்" சொன்னதுடன் அத்துடன் சேர்த்து "மனுஷனுக்குச் செம்மையாய்த் தோன்றுகிற வழியுண்டு, அதின் முடிவோ மரண வழிகள்" (நீதி 14 : 12) என்று சொல்லி அனுப்பினார். மேல் மாடிக்குச் சென்ற நம்முடைய ஆர்தர் பிங்க் தன்னுடைய பிரம்ம ஞான சபையின் வருடாந்திரக் கூட்டத்தில் பேசுவதற்காகத் தன் அறையின் கதவைப் பூட்டிக் கொண்டு சொற்பொழிவுக்கான குறிப்புகளை எழுதும்படியாக முயற்சித்தார். அது ஒரு முக்கியமான மகா சபைக்கூட்டமாகும். ஆனால், தந்தை சொன்ன மேற் குறிப்பிட்ட நீதிமொழிகள் 14 : 12 ஆம் வசனம் அவருடைய இருதயத்தில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டு அவரை எழுதவொட்டாமல் தடுத்து நிறுத்திக் கொண்டிருந்தது. அவரால் தன்னுடைய மனதை ஒருமுகப்படுத்தி குறிப்புகளை எழுத இயலவில்லை. அதைக் குறித்து சார்லஸ் என்ற சகோதரனும் எல்சி பிரைஸ்ஸல் என்பவரும் சொல்லுவதை நாம் கேட்போம்:-

"மேல் மாடி அறைக்குச் சென்ற ஆர்தர் பிங்க் "பிரம்ம ஞான சபை" கூட்டத்திற்கு சொற்பொழிவு குறிப்புகள் எழுத முடியாமற் போகவே, சரீர களைப்பின் காரணமாக ஒரு வேளை அது இருக்கலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டு நன்றாகக் குளித்துவிட்டுத் தன் வேலையைத் தொடங்கினார். ஆனால் "மனுஷனுக்குச் செம்மையாய்த் தோன்றுகிற வழியுண்டு, அதின் முடிவோ மரண வழிகள்" என்ற தேவ வசனம் திரும்பத் திரும்ப அவருடைய காதண்டையிலே ஒலிக்கவே அவர் திகைத்து நின்றார். கடைசியாக, ஆர்தர் இனி தான் எந்த நிலையிலும் தன் ஆண்டவரைப் புறக்கணிக்க முடியாது என்பதைத் திட்டமாக உணர்ந்து தேவனுடைய இரக்கத்திற்காக ஜெபத்தில் கெஞ்சத் தொடங்கினார். அந்த மேல் மாடியின் அறையில் ஆர்தர் பிங்க் மூன்று நாட்கள் வெளியே வராமல் கர்த்தருடைய இரட்சிப்புக்காகக் கெஞ்சி கதறினார். கீழே அவருடைய பக்தியுள்ள தாயும், தகப்பனும் தங்கள் அருமை மகனை இரட்சிப்பின் பாத்திரமாக மாற்றிவிட வேண்டுமென்று ஒத்தாசையின் பர்வதத்தை நோக்கிய வண்ணமாக மிகுந்த ஊக்கத்துடன் ஜெபித்துக் கொண்டிருந்தனர். மூன்றாவது நாள் பிற்பகலில் ஆர்தர் பிங்க் கர்த்தருடைய இரட்சிப்பின் பாத்திரமாக, தேவ சமூகப் பிரசன்ன ஒளி நிறைந்த முகத்துடன் தம்முடைய பெற்றோரண்டை மாடியிலிருந்து இறங்கி வந்தபோது அவருடைய தகப்பனார் கர்த்தரில் களிகூர்ந்து "கர்த்தருடைய பரிசுத்த நாமத்திற்குத் துதி உண்டாவதாக. என் குமாரன் இரட்சிப்பைக் கண்டடைந்தான்" என்று ஆரவாரித்தார். ஆர்ப்பரித்தார். அல்லேலூயா.

ஆர்தர் பேசுவதாக இருந்த அந்த பிரம்ம ஞான சபைக்கூட்டத்தில் அவர் பேசவே செய்தார். முன்பு போல சாத்தானின் தத்துவங்களைப் பேசாமல் வேதப் புத்தகத்தின் தேவனைக் குறித்து இப்பொழுது பரிசுத்த ஆவியானவரின் நிறைவுடன் பேசினார். கூட்டத்தினரிடையே ஒரு முணங்கல் உண்டாயிற்று. ஆர்தருக்குப் பைத்தியம் பிடித்துவிட்டது என்றனர் கூட்டத்தினில் பலர். பித்தம் சிரசில் ஏறிப் பிதற்றுகிறான் என்றனர் மற்றும் பலர். போதிய ஓய்வு எடுத்தால் பழைய நிலைக்கு ஆர்தர் வந்துவிடுவான் என்று கூறினர் வேறு சிலர். அந்த இரவில் ஆர்தர் மெய்யான தேவனையும் அவருடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவில் மாத்திரமே உள்ளதான பூரண இரட்சிப்பையும் குறித்து ஆணித்தரமாகப் பேசினார். அந்த இராத்திரியில் தானே அவர் சாத்தானின் சபையான பிரம்ம ஞான சபையிலிருந்தும் அதின் அனைத்துப் பொறுப்புகளிலிருந்தும் ராஜினாமா செய்துவிட்டார். அவர் தன்னுடைய இரட்சிப்பைக் குறித்துப் பின்னர் பேசும்போது "ஆண்டவர் என்னை என்னுடைய படுக்கை அறையிலே 1908 ஆம் ஆண்டு சந்தித்தார். அவர் என்னைச் சந்தித்த மாத்திரத்திலே தம்முடைய ஊழியக்காரனாகவும் என்னைத் தெரிந்து கொண்டார்" என்று கூறினார்.

அன்பின் ஆண்டவர் ஆர்தர் பிங்க்கை அவருடைய படுக்கை அறையில் தம்முடைய அடியானாக மாற்றிய பின் ஆர்தர் 1910 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கா சென்று அங்கு சிக்காக்கோ நகரத்திலுள்ள மூடி வேதாகம கல்லூரியில் இரண்டு ஆண்டுகள் வேதாகம கல்வி பயிலுவதற்காகத் தன்னைப் பதிவு செய்து கொண்டார். ஆனால் தேவ பக்தனான அவருக்கு சாதுசுந்தர்சிங்கைப் போல இறையியல் கல்லூரி வாழ்க்கை ஒத்துப் போகவில்லை. ஆறு வாரங்கள்தான் அவர் அங்கிருந்தார். பின்னர் கல்லூரி தலைவரின் அனுமதியுடன் தனது இறையியலை விட்டுவிட்டு கர்த்தரின் பாதங்களில் கற்றுக் கொள்ளும் இறையியலே மா சிறந்தது என்று வெளியே வந்து தேவ ஊழியம் செய்யத் தொடங்கினார்.

தன்னுடைய ஊழியத்தின் ஆரம்ப 20 ஆண்டு காலத்தை நான்கு நாடுகளான இங்கிலாந்து, ஸ்காட்லாந்து, அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா போன்றவற்றில் ஆர்தர் சுற்றித் திரிந்து பிரசங்கித்தார். அவருடைய பிரசங்கங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் பாவம், சிலுவை, நரகம் போன்ற இரட்சண்யத்தின் கருப் பொருட்கள் இடம் பெற்றிருக்கும். அவர் எந்த ஒரு சபைப் பிரிவிலும் இருக்க விரும்பவில்லையாதலால் சபைகளில் அவரை தேவ ஊழியர்கள் ஏற்றுக் கொள்ள அதிகமாக விரும்பவில்லை. அதைக் குறித்து நம்முடைய தேவ பக்தன் கவலை கொள்ளவுமில்லை, கண்ணீர் வடிக்கவுமில்லை. ஆயினும், அவர் அங்கீகரிக்கப்பட்டு தேவச் செய்தியைக் கொடுத்த இடங்களில் எல்லாம் கர்த்தர் அவரைக் கொண்டு வல்லமையாக கிரியை நடப்பித்தார். அவருடைய கூட்டங்களில் அநேகர் ஆண்டவரைத் தங்கள் சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அவர் தேவச் செய்தியைக் கொடுக்கும் போது அவருடைய முகம் 18 ஆம் நூற்றாண்டு வல்லமையான பரிசுத்த தேவ மனிதன் மர்ரே மச்செயினின் தேவப்பிரசன்னத்தின் ஒளி நிறைந்த முகம் போலக் காணப்பட்டதாகக் கூறப்படுகின்றது. ஒரு சமயம் அவர் ஒரு கூடாரக் கூட்டத்தில் பேசிக்கொண்டிருந்ததை கூடார முகப்பில் இருந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஒரு உயர்ந்த ரோமன் கத்தோலிக்க மனிதன் (கார்டினலின் உதவியாளர்) அங்கேயே மனந்திரும்பி அந்த மேடையிலேயே சாட்சி சொன்னார்.

எனினும் வர வர ஆர்த்ர் பிங்குக்கு தனிப்பட்ட சபைகளிலே பிரசங்கிக்க எதிர்ப்புகள் கடுமையாக இருந்தபடியால் அவர் காலப்போக்கில் முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்ட பிரசங்கியானார். ஒரு தடவை அவ்விதமாக அவர் எல்லாராலும் கைவிடப்பட்டு அவரும் அவருடைய பரிசுத்த மனைவி வீரா பிங்க் அம்மையாரும் தன்னம் தனியாக ஒரு ஓய்வு நாளில் தனித்தவர்களானார்கள். ஆனால் அந்த தேவ பக்தன் அதையிட்டு கொஞ்சமும் விசுவாசத்தில் தளர்ச்சியடைந்து போகவில்லை. 25 ஆம் சங்கீதத்தை அவர்கள் இருவரும் வாசித்துத் தியானித்து அன்று நிறைவான தேவ சமாதானம் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.

பின் நாட்களில் ஆர்தர் பிங்க் ஆண்டவருடைய திட்டவட்டமான உணர்த்துதலின்படி "வேத வசனங்களில் போதனைகள்" (Studies in the Scriptures) என்ற அருமையான ஆவிக்குரிய மாதாந்திர பத்திரிக்கையை எழுதி வெளியிட்டார். உலகத்தின் பல்வேறு நாடுகளிலுள்ள கிறிஸ்தவ மக்கள் அதை வாங்கி வாசித்து மிகுதியும் கர்த்தருக்குள் தேவாசீர்வாதம் பெற்றனர். அவர் அதை 30 ஆண்டு காலம் எழுதி வெளியிட்டார். பலர் அதை ஆண்டவருடைய பரிசுத்த வேத புத்தகத்திற்கு அடுத்தபடியாக நேசித்தார்கள். போர் முனையிலிருந்த இரட்சிக்கப்பட்ட சிப்பாய்கள் அதைத் தினத் தியானமாக வாசித்துப் பயன் பெற்றனர். அவருடைய செய்திகள் முற்றும் வேத வசனங்களின் பூச்சரம் போன்ற கோர்வையாகவேதான் இருந்தன. நாள் ஒன்றுக்கு 12 மணி நேரம் அந்தப் பத்திரிக்கைக்காக ஆர்தர் பிங்க் பாடுபட்டார். எப்பொழுதும் வாசிப்பு, எப்பொழுதும் ஜெபம், எப்பொழுதும் எழுத்துத்தான் அவருடைய தேவப் பணியாக இருந்தது.

30 ஆண்டு காலமும் ஒரு பைசா கூட கடன் இல்லாமல் அவர் அந்தப் பத்திரிக்கையை எழுதி வெளியிட்டார். பத்திரிக்கை சம்பந்தமான பண பில்களை 48 மணி நேரத்தில் அவர் கட்டி விடுவார். பத்திரிக்கை ஊழியத்திற்குத் தேவைப்படும் பணத்திற்கு அவர் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமான விதத்திலோ தம்முடைய பத்திரிக்கையில் ஒரு போதும் விளம்பரம் எழுதவில்லை. அப்படித் தன்னுடைய தேவையைத் தெரிவிக்க வேண்டிய ஒரு சிறிய அவசியம் கூட அவருக்கு எழும்பவில்லை (God's work done in God's way will never lack God's supplies) "கர்த்தருடைய ஊழியம், கர்த்தர் விரும்பும் விதத்தில் செய்யப்படுமானால் கர்த்தருடைய ஒத்தாசை தாழ்ச்சியின்றி தப்பாமல் அதற்குக் கிடைக்கும்" என்ற ஹட்ஸன் டெயிலர் என்ற மாபெரும் தேவ பக்தனும் சீன தேசத்து மிஷனரியுமான மனிதரின் வார்த்தையை அவர் அப்படியே விசுவாசித்து தேவ ஆசீர்வாதம் பெற்றார். 30 ஆண்டு காலமும் தன்னுடைய பத்திரிக்கை ஊழியத்தை மிகுந்த ஜெபத்துடன் செய்தார். ஏதோ பத்திரிக்கை மாதந்தோறும் வெளி வர வேண்டுமே என்ற தட்டிக் கழிப்பான கடமைக்காக அவர் அதை ஏனோ தானோவென்று செய்யாமல் ஒரு செய்தியை பல மணி நேரங்கள் தேவ சமூகத்தில் காத்திருந்து கர்த்தர் கொடுத்த பரத்தின் தூதுகளை அவர் எழுதினார். அத்தனை ஆழமான ஆவிக்குரிய மன்னாவான தேவ சத்தியங்களை அவர் எழுதினபோதினும் அவருடைய பத்திரிக்கையின் சந்தாதாரர்கள் ஓராயிரம் பேர்கள் மாத்திரமே என்பது உங்களுக்கு பெரும் வியப்பை அளிக்கலாம். அந்த எண்ணிக்கையைக் கூட பாதுகாப்பது என்பது அவருக்கு மிகவும் கடினமானதாகத்தான் இருந்தது. சந்தாதாரர்களின் எண்ணிக்கையைக் குறித்து அவர் சற்றும் மனம் கலங்கவில்லை. "உலகத்தின் மாயாபுரிச் சந்தைச் சரக்குகளில் மயங்கிக் கிடக்கும் பெயர் கிறிஸ்தவ மக்களுக்கு என் பத்திரிக்கையால் எந்த ஒரு பயனும் கிட்டப்போவதில்லை. இயேசு இரட்சகரை மெய்யன்புடன் நேசிக்கிறவர்களுக்கும், பரம கானான் பாக்கிய வாழ்வுக்கு ஏங்கித் தவிக்கும் மெய் பக்தர்களுக்கும்தான் அது ஆசீர்வாதம் அளிக்கும்" என்று அவர் கூறினார்.

தன்னுடைய பத்திரிக்கையை ஏராளமான பூர்வ கால பரிசுத்தவான்களின் புத்தகங்களை ஆழ்ந்து வாசித்து தியானித்து எழுதினார். அவரிடத்தில் 750 புத்தகங்கள் மட்டுமே இருந்தன. அவற்றை அவர் மிகவும் கருத்தோடும், தியானத்தோடும் வாசித்துப் பயன்படுத்திக்கொண்டார். ஏராளமான புத்தகங்களை வாசிக்காமல் வீட்டில் வாங்கிச் சேர்ப்பதை அவர் வன்மையாகக் கண்டித்தார். மனித வாழ்நாட் காலம் மிகவும் குறுகியது. அந்த குறுகிய காலத்தில் ஆத்துமாவை பரலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் குறிப்பிட்ட நலமான ஆவிக்குரிய புத்தகங்களை ஆழ்ந்த ஜெப சிந்தனையோடு வாசித்து நடைமுறை வாழ்வுக்குப் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். மேலெழுந்த வாரியாக ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லாமல் ஏராளம் புத்தகங்களை வீணாக வாசித்துக் கொண்டு போவதை விட கொஞ்சமான பக்தி நிறைந்த புத்தகங்களை மெதுவாக, நிதானமாக, ஜெபத்துடன் வாசித்து ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளுதல் விரும்பப்படத்தக்கது என்று சொல்லுவார். "மோட்ச பிரயாணம்" என்ற மாசிறந்த புத்தகத்தை எல்லாரும் கட்டாயமாக வாசித்தே ஆகவேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.

அவருடைய அருமையான பத்திரிக்கை ஊழியத்துடன் அவர் மேற்கொண்ட மற்றொரு தேவ ஊழியம் கடிதம் எழுதுதலாகும். அநேகமாக தனக்கு வரும் எல்லா கடிதங்களுக்கும் அவர் தவறாது பதில் எழுதிவிடுவார். ஆர்தர் பிங்க் ஒரு அசாதாரணமான கடிதம் எழுதுவோன். தம்முடைய சொந்தக் கரத்தாலேயே 1946 ஆம் ஆண்டு வரை அவர் 20000 கடிதங்கள் எழுதியிருந்தார். அவருடைய கடிதங்கள் அவற்றை வாசிப்போருக்கு கர்த்தரின் கடிதங்களாக இருந்தன. ஆவிக்குரிய ஆலோசனைகள், ஆறுதலான அரவணைப்பின் வார்த்தைகள், பூமிக்குரிய வாழ்வுக்கான ஞானமுள்ள புத்திமதிகள், ஆவிக்குரிய வாழ்வின் சந்தேகத்திற்கான விளக்கங்கள் போன்ற பற்பலவிதமான நிலைகளில் அவருடைய கடிதங்கள் அமைந்திருந்தன.

பின் வந்த நாட்களில் அதாவது ஆர்தர் பிங்க்குடைய மரணத்திற்குப் பின்னர் அவருடைய "வேத வசனங்களில் போதனைகள்" என்ற அவருடைய பத்திரிக்கைகளில் அவர் எழுதி வந்த செய்திகளை பல்வேறு கிறிஸ்தவ நூல் வெளியீட்டாளர்கள் புத்தகங்களாக வெளியிட்டனர். இங்கிலாந்து தேசத்திலுள்ள மாபெரும் கிறிஸ்தவ இலக்கிய ஸ்தாபனத்தினர் "பானர் ஆஃப் ட்ரூத்" (Banner of Truth) என்ற நிறுவத்தினர் மட்டுமே ஆர்தர் பிங்க் தேவ பக்தனின் செய்திகளை புத்தகங்களாக அச்சிட்டு 1,60,000 புத்தகங்களை விநியோகித்திருக்கின்றனர். மற்ற கிறிஸ்தவ பதிப்பாளர்கள் அச்சிட்டவை எத்தனையோ லட்சங்கள் இருக்கலாம். இன்று அவருடைய புத்தகங்கள் உலகமெங்குமுள்ள தேவ மக்களால் மிகவும் விரும்பி வாங்கி வாசிக்கப்படுகின்றன. உலகின் பல்வேறு மொழிகளில் அவருடைய புத்தகங்கள் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.

ஆர்தர் பிங்க் இங்கிலாந்து தேசத்தவர். ஆனால் அவர் மணம் புரிந்தது அமெரிக்க நாட்டின் கெண்டகி மாநிலத்து பெண்மணி. கர்த்தாவின் மெய்யான பரிசுத்த பாத்திரம். தன்னுடைய கணவனின் பரிசுத்த தேவ பணியில் தோளோடு தோள் கொடுத்து அவருக்கு உதவி செய்தார்கள். நல்ல வேத அறிவுள்ளவர்கள். வீரா என்ற அந்த அம்மையாரின் உதவியின்றி ஆர்தர் பிங்க் ஆண்டவருக்காக அத்தனை மகத்துவமானதோர் தேவ பணி ஒரு போதும் ஆற்றியிருக்க முடியாது.

பத்திரிக்கைக்கான செய்திகளை அச்சிடுவதற்கு அழகாகப் பிழையின்றி டைப் செய்து கொடுப்பது நம்முடைய வீரா பிங்க் அம்மையார்தான். அவர்களேதான் வாசகர்களின் முகவரிகளையும் டைப் செய்து வெட்டி ஒட்டி மேல் உறை சுற்றி அனுப்புவார்கள். அப்படி அவர்கள் 30 ஆண்டு காலமும் செய்தார்கள். அவர்களே சமையல் வேலையையும் பார்த்துக் கொண்டு புருஷனுக்கு செய்ய வேண்டிய அனைத்துப் பணிவிடைகளையும் செய்தார்கள். அத்தனை நெருக்கமான பணிகளின் மத்தியிலும் தன்னுடைய தனிப்பட்ட ஆவிக்குரிய வளர்ச்சிக்காக தனி ஜெபம், வேத வாசிப்பு போன்ற பரிசுத்த காரியங்களிலும் கண்ணும் கருத்துமாக நடந்து கொண்டார்கள். ஆர்தர் பிங்க்குடைய சுகத்திலும், துக்கத்திலும், பாடுகளிலும் வீரா பிங்க் தன் கணவனுடன் கரங்கோத்து நின்றார்கள். ஆர்தர் பிங்க் தனது மனைவி வீரா பிங்க்குடன் இணைந்து நிற்கும் படத்தை நீங்கள் காணலாம்.

ஆர்தர் பிங்க் தம்முடைய ஜீவிய காலத்தின் கடைசி ஆண்டுகளையும், நாட்களையும் ஸ்டானோவே என்ற அழகான சின்ன தீவில்தான் செலவிட்டார். அங்குதான் அவருக்குக் கர்த்தரின் பரம அழைப்பும் வந்தது. ஸ்டானோவே தீவில் ஆர்தர் பிங்க்கும், வீரா பிங்க்கும் 1944 ஆம் ஆண்டு ஆரம்ப முதல் 1952 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 ஆம் தேதி வரை வாழ்ந்த வாடகை வீட்டை நீங்கள் பார்க்கலாம். இங்கிருக்கும்போதுதான் ஆர்தர் பிங்க் தனது 66 ஆம் வயதில் மரணம் அடைந்தார். அந்தத் தீவைக் குறித்து தனக்கு எழுதும்படியாக ஒரு கர்த்தருடைய பிள்ளையான சகோதரி வீரா பிங்க் அம்மையாருக்கு எழுதியபோது அந்த பரிசுத்த அம்மையார் எழுதிய வர்ணனையை வாசித்துப் பாருங்கள்:-

"எங்களுடைய சின்னத் தீவான ஸ்டானோவே பற்றி நீங்கள் எழுதும்படியாக கேட்டிருந்தீர்கள். நல்லது, அது மிகவும் சிறிய இடங்களில் ஒன்றுதான். ஆனால் பல விதத்திலும் முக்கியமான ஒரு இடம். மீன் பிடித் தொழிலுக்கு எங்கள் தீவு பெயர் போனது. நார்வே, ஐஸ்லாந்து, சீத்லாந்து போன்ற பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து மிகவும் சுவையான மீன்கள் நிறைந்த படகுகள் எங்கள் தீவின் துறைமுகத்திற்கு வருகின்றன. நீங்கள் நினைப்பது போல அத்தனை நடுநடுங்கவைக்கும் குளிர் இங்கில்லை. இந்த இடத்தின் தட்ப வெப்ப நிலை மிகவும் மனோகரமானது. குளிர் காலத்தில் கொஞ்சம் பனிப் பொழிவும், பனிக்கட்டியும் விழுவதுண்டு. ஆனால் குளிர் காலம் நீண்ட நாட்களுக்கு நீடிப்பதில்லை. ஏராளமான மழையும், மிகுந்த காற்றும் இங்குண்டு. சில சமயங்களில் இங்கு வீசுகின்ற காற்று நம்முடைய ஆடைகளை எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு போவதைப்போல வீசும். ஆயினும் நம்முடைய ஆடைகளுக்கு எவ்விதமான சேதாரமும் இராது. நிரம்ப மழையாலும், மிகுந்த காற்றுகளாலும் நன்கு தாக்கப்படும் இந்த ஸ்டானோவே தீவு சரீர சுகத்திற்கு மிகவும் உகந்தது.

இந்த தீவின் மக்கள் பக்தி நிரம்பியவர்களாவார்கள். இந்த தீவில் 9 கிறிஸ்தவ கோயில்கள் உள்ளன. இந்த தீவு அமெரிக்க நாட்டின் பெரிய கிராமம் ஒன்றைவிட சற்று பெரியது. இங்கு கேய்லிக் என்ற மொழி பேசுகின்றனர். அந்த கேய்லிக் மொழியில் ஒரு வார்த்தை கூட எங்களுக்குத் தெரியாது. ஆயினும், நாங்கள் கர்த்தருக்குள்ளான அவருடைய பரிசுத்த பணியைச் செய்து கொண்டு காலை முதல் மாலை வரை சமாதானமாக எங்கள் வாழ் நாட் காலத்தைக் கொண்டு செல்லுகின்றோம். எனக்குப் படிப்பதற்கு போதுமான நேரம் கிடைக்கின்றது. தற்சமயம் மத்தேயு ஹென்றி என்ற பரிசுத்தவான் எழுதிய ஒரு அருமையான புத்தகத்தை நான் வாசித்துக் கொண்டிருக்கின்றேன்" என்று எழுதியுள்ளார்கள். ஸ்டானோவே தீவையும் அதின் சிறிய துறைமுகத்தையும் நீங்கள் இந்தச் செய்தியில் காணலாம்.

ஆர்தர் பிங்க் ஸ்டானோவே என்ற மேலே நாம் பார்த்த தீவில் 12 ஆண்டு காலம் வாழ்ந்தார். அங்குதான் அவர் இறுதியில் மரித்தார். ஸ்காட்லாந்து தேசத்தின் ஒரு மூலையில் அந்த அழகிய தீவு உள்ளது. அங்குள்ள லீவிஸ் தெருவில் 29 ஆம் வீட்டில் உள்ள மேல் மாடியில் அவரும், அவருடைய மனைவி வீரா பிங்க் அம்மையாரும் வாழ்ந்தார்கள். அந்த வீடு அவர்களுக்குச் சொந்தமானதல்ல. அது வாடகை வீடுதான். ஆர்தர் பிங்க் ஆடம்பரத்தை விரும்பாதவர். அதை வெறுப்பவர். அவருடைய வீட்டில் எந்த ஒரு ஆடம்பரப் பொருட்களுமே இருக்கவில்லை. அவர் ஒருக்காலும் தனக்கென்று ஒரு காரை வைத்திருந்ததில்லை. கர்த்தருடைய பரிசுத்த பணம் வீண் விரயமாவதை அந்த தேவ பக்தன் பொறுத்துக் கொள்ள மாட்டார். எவ்வளவுக்கெவ்வளவு சிக்கனமாக இருக்க முடியுமோ அவ்வளவுக்கு சிக்கனமாக இருந்து அந்தப் பணத்தை சுவிசேஷ ஊழியங்களுக்குச் செலவிட்டார். அவருடைய வீட்டில் காய்கறியில் டர்னப்பின் உச்சிப் பகுதி முதல் ஆப்பிள் பழத்தின் தோல் வரை வீசி எறியப்படாமல் பயன்படுத்தப்பட்டது.

அந்த மெய் தேவ பக்தனுக்கு ஆண்டவர் மக்கள் செல்வத்தைக் கொடுக்கவில்லை. அதையிட்டு அவராவது, அவருடைய மனைவி வீரா பிங்க் அம்மையாராவது கவலை கொள்ளவில்லை. "உன்னைக் கட்டப் போய்தான் எனக்கு குழந்தைகள் இல்லாமற்போயிற்று" என்று கணவன் மனைவியைப் பார்த்தும், மனைவி கணவனைப் பார்த்தும் தமிழ் நாட்டின் பக்தியுள்ள கிறிஸ்தவ குடும்பங்களில் கூட நடக்கின்ற சண்டை சச்சரவுகள் எல்லாம் அந்தப் பரிசுத்தவானின் குடும்பத்தில் எழும்பவில்லை. "கர்த்தரின் சித்தம் எங்கள் பாக்கியம்" என்ற பூரண மன நிறைவுடன் அவர்கள் மிகுந்த சமாதானத்தோடு வாழ்ந்தனர். அந்த தீவிலுள்ள ஒரு அழகிய பறவையை அவர்கள் பாசத்துடன் வளர்த்தார்கள். "டிக்கி" என்ற அந்த அழகிய செல்லப் பறவை அவர்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்துவதாக இருந்தது.

பரிசுத்தவான் ஆர்தர் பிங்க் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவில் மிக உறுதியான விசுவாசமுடையோனாயிருந்தார். "நான் ஆண்டவருடைய கிருபையால் உலகமெங்கும் பயணம் செய்திருக்கின்றேன். நான் அந்த நாடுகளில் எத்தனையோ கர்த்தருடைய பிள்ளைகளைச் சந்தித்திருக்கின்றேன். அவர்களில் எந்த ஒருவரும் "நான் என் ஆண்டவர் பேரில் என் முழுமையான விசுவாசத்தை வைத்தேன். அவர் என் நம்பிக்கைக்குத் துரோகம் செய்து விட்டார் என்று அவர்கள் என்னிடம் கூறினதே கிடையாது" என்று அவர் சொல்லுவார். "ஆம், தேவன் எல்லா நம்பிக்கைக்கும் மிகவும் பாத்திரமானவர். அவரை நாம் முற்றுமாக நம்பலாம்" என்று அவர் கூறுவார்.

அந்த விசுவாசத்தின் நம்பிக்கையை ஆர்தர் பிங்க் தன்னுடைய வாழ்க்கையிலும் செயல்படுத்திக் காண்பித்தார். இங்கிலாந்து தேசத்திலுள்ள ஹோவே என்ற இடத்தில் ஆர்தர் பிங்க்கும் அவருடைய மனைவியும் இருந்தபோது இரண்டாம் உலகப் போர் நடந்து கொண்டிருந்தது. இராக்காலங்களில் ஜெர்மானிய விமானங்கள் அவர் இருந்த ஹோவே பட்டணத்தை குண்டு வீசித்தாக்கின. அவர் இருந்த வீட்டிலும் குண்டுகள் வந்து விழுந்தன. ஒரு சமயம் விமானத்திலிருந்து சுடப்பட்ட எந்திரத் துப்பாக்கியின் குண்டுகள் அவர்கள் படுத்திருந்த இடத்திற்கு நான்கு அடி உயரத்தில் துளைத்துக் கொண்டு சென்றன. அந்த சம்பவத்தைக் கேள்விப்பட்ட அவருடைய ஆவிக்குரிய நல்லதோர் சகோதரன் அவர்கள் இருவரையும் அமெரிக்காவிலுள்ள அட்லாண்டா என்ற தங்களுடைய வீட்டிற்கு உடனே வந்து பத்திரமாகத் தங்கிக் கொள்ள அன்புடன் அழைத்தனர். ஆனால் நம்முடைய ஆர்தர் அப்படி ஜெர்மானிய குண்டுகளுக்குப் பயந்து உடனே தப்பி ஓட விரும்பவில்லை. தன்னை அன்புடன் அழைத்த கிரீன் என்பவருக்கு "நாங்கள் உங்கள் அழைப்புக்கு எங்கள் உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து நன்றி தெரிவிக்கின்றோம். தற்சமயம் நாங்கள் உங்களண்டை வர விரும்பவில்லை. காரணம், அப்படி நாங்கள் அங்கு வராமலிருப்பது கர்த்தருக்கு ஒரு மகிமையான சாட்சியாக இருக்கும். ஏனெனில் 91 ஆம் சங்கீதம் முதல் 11 வசனங்களின்படி தேவன் ஆபத்துக் காலத்திலே எங்களைப் பாதுகாப்பதாக வாக்குப் பண்ணியிருக்கின்றார். மேலும் இந்த இடத்திற்கு எங்களை அழைத்துக் கொண்டு வந்தது கர்த்தர் ஒருவர்தான். அவருடைய ஆலோசனைக்கு விரோதமாக நாங்கள் நடக்க விரும்பவில்லை. நாங்கள் ஆண்டவரின் பாதுகாவலின் கரங்களில் பத்திரமாக இருக்கின்றோம். அவைகள் மிகவும் நல்ல கரங்கள். அவரன்றி அணுவும் அசையாது" என்று எழுதிவிட்டார். இதற்கிடையில் அவரிருந்த வீட்டைச் சுற்றி எத்தனையோ மக்கள் குண்டு வீச்சுக்குப் பலியானார்கள். ஆனால் நம்முடைய தேவ பக்தன் அசையவே இல்லை. என்னே, அவருடைய ஆழ்ந்த விசுவாசத்தின் நம்பிக்கை!

அவருடைய 30 ஆண்டு கால எழுத்துப் பணியிலும் அவர் ஒரு முறை கூட சுகயீனமாகப் படுத்ததில்லை. மருந்தைப் பயன்படுத்த அவர் மிகவும் அஞ்சினார். அது தன்னுடைய சரீரத்திற்கு மாறுதலான பின் விளைவுகளைக் கொண்டு வந்து தன்னுடைய ஆண்டவரின் ஊழியத்தைப் பாதிக்கும் என்று அவர் எண்ணினார்.

ஆர்தர் பிங்க் கர்த்தருடைய வேதத்தில் சிறந்த தேர்ச்சியுடையோனாயிருந்தார். வசனங்களுக்கு வசனம் ஒப்பிட்டுக் காண்பித்து அவற்றை வியாக்கியானப்படுத்துவதில் அவர் மகா பாண்டித்தியம் பெற்றிருந்தார். கர்த்தருடைய வேத புத்தகத்தை தினந்தோறும் மணிக்கணக்காக அவர் வாசித்து தியானித்தார். "கர்த்தருடைய வேத புத்தகம் சோம்பேறிகளுக்காக எழுதப்பட்டதல்ல" என்று அவர் கூறுவார். 1932 ஆம் ஆண்டு வரை வேதாகமத்தை அவர் 50 தடவைகள் வாசித்து முடித்திருந்தார். எஞ்சியிருந்த அவருடைய 20 ஆண்டு கால வாழ்வில் இன்னும் எத்தனை, எத்தனையோ தடவைகள் அவர் அதை வாசித்திருக்கலாம். அந்த 1932 ஆம் ஆண்டு வரை கிறிஸ்தவ புத்தகங்களில் 10 லட்சம் பக்கங்கள் அவர் படித்திருந்தார். தன்னுடைய கண்களுக்குக் கண்ணாடி பயன்படுத்தாமல் மிகவும் சிறிய எழுத்துக்களைக் கூட அவர் கஷ்டமின்றி வாசித்து விடுவார். ஆர்தர் பிங்க் தேவனுடைய பரிசுத்த வேதாகமத்தை தியானத்தோடு வாசிக்கும் படத்தை நீங்கள் காணலாம்.

ஆர்தர் பிங்கின் பரிசுத்த வாழ்வைக் குறித்து அவருடைய மனைவியான வீரா பிங்க் அம்மையார் எழுதும் போது "அவர் தற்கால நூற்றாண்டு பரிசுத்தவான் அல்ல. அவர் பியூரிட்டான் என்ற மெய் தேவ பக்தர்களின் பரம்பரையுடன் சேர்க்கப்பட வேண்டியவர். 200 அல்லது 300 ஆண்டு காலங்களுக்கு முன்பாக பக்த சிரோன்மணிகள் வாழ்ந்த அதே வாழ்வைத்தான் ஆர்தர் பிங்க் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

மெய்யான தேவ பக்தர்கள் பண ஆசையை வெறுத்தது போல நம்முடைய ஆர்தர் பிங்க் தேவ பக்தனும் பண ஆசையை பூரணமாக வெறுத்துத் தள்ளினார். தம்முடைய பத்திரிக்கைக்காக வரும் பணத்தை பத்திரிக்கைக்காகவே அவர் செலவிட்டார். பத்திரிக்கைக்குத் தேவையான பணத்திற்காக அவர் கர்த்தடைய சமூகத்தில் அடிக்கடி மிகவும் பாரத்தோடு ஜெபிக்க வேண்டியதாகவிருந்தது.

ஆர்தர் பிங்க் மாபெரும் ஜெப வீரன். தினமும் அதிகமான மணி நேரங்களை அவர் கர்த்தருடன் செலவிட்டார். தான் கர்த்தருக்காக எழுதும் எழுத்து ஊழியத்தை குறிப்பாக "வேத வசனங்களில் போதனைகள்" என்ற தன்னுடைய பத்திரிக்கையின் ஆசீர்வாதங்களுக்காக அவர் நீண்ட மணி நேரம் ஜெபிப்பார். "ஆ, என்னுடைய கிறிஸ்தவ பத்திரிக்கையானது இத்தனை ஆயிரம் பிரதிகள் அச்சாகி வெளியிடப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது" என்று மற்ற கிறிஸ்தவ பத்திரிக்கை ஆசிரியர்கள் கூறும் வார்த்தைகள் நம்முடைய ஆர்தருக்குப் பிடிக்காத வார்த்தைகளாகும். அவர் மனுஷ புகழ்ச்சியை முற்றும் விரும்பாதவர். பெரிய எண்ணிக்கைகளில் அவர் கொஞ்சமும் நாட்டம் கொள்ளாதவர். தன்னுடைய தரமான பரிசுத்த பத்திரிக்கையை தாகமும் தவனமும் கொண்ட கொஞ்ச ஆத்துமாக்கள் வாசித்து ஆவி ஆத்துமாவில் பயன் பெற்றால் அதுவே போதுமானது என்ற மன நிறைவு கொண்டவர். அதின் காரணமாக ஒரு சமயம் ஒரே ஆண்டில் பத்திரிக்கையில் விருப்பமற்ற ஒழுங்காக சந்தா செலுத்தாத 350 சந்தாதாரர்களை தம்முடைய முகவரி பதிவேட்டிலிருந்து அகற்றிவிட்டார். தம்முடைய பத்திரிக்கைக்கான செய்திகளை முழங்கால்களிலிருந்தே அவர் தயாரித்தார். எலியா தீர்க்கனைப் பற்றிய செய்தியை தம்முடைய பத்திரிக்கையில் எழுதிக் கொண்டிருந்த சமயம் தன்னுடைய ஆவிக்குரிய நண்பர் ஒருவருக்கு "நான் இன்றைய தினம் அநேக மகிழ்ச்சியான மணி நேரங்களை சூரைச் செடியின் கீழ் செலவிட வேண்டியதாயிருந்தது" என்று அவர் எழுதினார்.

அவருடைய தேவ ஊழியத்தில் அவருக்கு வழிகாட்டும் நட்சத்திரங்களாக இரண்டு தேவ வசனங்கள் இருந்தன. ஒன்று "செய்யும்படி உன் கைக்கு நேரிடுகிறது எதுவோ, அதை உன் பெலத்தோடே செய். நீ போகிற பாதாளத்திலே செய்கையையும், வித்தையும், அறிவும் ஞானமும் இல்லையே" (பிரசங்கி 9 : 10) மற்றொன்று "கர்த்தருடைய வேலையை அசதியாய்ச் செய்கிறவன் சபிக்கப்பட்டவன், இரத்தம் சிந்தாதபடிக்குத் தன் பட்டயத்தை அடக்கிக் கொள்ளுகிறவன் சபிக்கப்பட்டவன்" (எரேமியா 48 : 10) ஆண்டவருடைய பரிசுத்த ஊழியத்தை தினமும் அயராது செய்து கொண்டு வந்தபடியால் பின் நாட்களில் அவர் இரவில் தூக்கமின்றி பெரிதும் கஷ்டப்பட்டார். நாளின் கடினமான தேவப் பணிக்குப் பின்னர் அவருக்கு ஓய்வு எடுக்க இயலாததாகத் தெரிந்தது. பின்னர் யாரோ ஒரு தேவ பிள்ளை பற்பல வர்ணங்களில் அமைந்திருக்கும் பல்வேறு நாடுகளின் தபால் தலைகளை சகோதரன் பிங்க் அவர்கள் தன்னுடைய நாளின் கடினமான வேலைகளுக்குப் பின்னர் பார்த்தால் மனம் சற்று உற்சாகம் கொண்டு இரவில் இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும் என்று சொல்லவும் அதற்கு உதாரணமாக இங்கிலாந்து தேச ஐந்தாம் ஜார்ஜ் அரசரும் அவ்விதமாகவே கடினமான பகற்கால அரச அலுவல்களின் காரணமாக இரவில் சரியாகத் தூங்க முடியாமற் போகவே தபால் தலைகளைப் பார்த்து தன் மனதிற்கு சற்று சந்தோசத்தின் மாற்றத்தைக் காணவே இரவில் தூங்கினதையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லவே ஆர்தர் பிங்க்குடைய அருமை மனைவி வீரா பிங்க் ஏழைக் குழந்தைகளின் உதவிக்காக பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து கொண்டு வந்த அழகான பற்பல வண்ணங்களில் உள்ள தபால் தலைகளைக் கொண்டு ஆல்பம் செய்து கொடுத்தார்கள். அவர் அதைப் பார்த்து களைப்புற்றிருந்த தன்னுடைய மனதிற்கு சற்று குதூகலத்தைப் பெற்றார்.

ஸ்டானோவே தீவில் ஆர்தர் பிங்க் இருந்த நாட்களில் மாலை தோறும் அவர் உலாவச் செல்லுவது வழக்கம். அப்பொழுது அந்த தீவில் பலமாகக் கடற்காற்று வீசிக்கொண்டிருக்கும். சில சமயங்களில் மணிக்கு 90 மைல்கள் வேகத்தில் கூட கடற் காற்று வீசும். ஆர்தர் அந்தக் காற்றிலும் கூட நடந்து போவார். தெருவில் யாரிடமும் தேவையற்ற விதத்தில் அவர் பேசவே மாட்டார். அவர் பேசுவதாக இருந்தால் அது கர்த்தரைப் பற்றியதாகவும் அந்த ஆத்துமாவின் நலனில் அக்கரை உடையதாகவும் மாத்திரம் இருக்கும். "உங்களுடைய பழையவைகள் எல்லாம் ஒழிந்து விட்டனவா? நாளை உங்களை நான் சந்திக்கும்போது நீங்கள் என்னுடைய கேள்விக்கான பதிலை உங்களுடன் கொண்டு வாருங்கள்" என்று ஒரு சமயம் ஒரு கிறிஸ்தவ மனிதனைப் பார்த்துக் கூறினார்.

ஆர்தர் பிங்க் 66 வயதை அடைந்தபோது அவருடைய சரீர சுகம் பாதிப்பு நிலையை அடையத் தொடங்கியது. அவர் ஒருவித சோகை நோயினால் பாதிக்கப்பட்டார். திடீரென்று அவருடைய எடை குறைந்தது. அவருடைய பரிசுத்த வாழ்க்கையையும், தன் அன்பின் ஆண்டவருக்கு அவர் செய்த உண்மையும், உத்தமமுமான தேவ ஊழியத்தையும் கண்டு வந்திருந்த தேவப் பிள்ளைகள் அவருடைய அந்த வயதின் நாட்களில் ஏராளமான ஆறுதல் கடிதங்களை எழுதி அவரை உற்சாகப்படுத்தினார்கள். அந்தக் கடிதங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் பதில் எழுத அவரால் கூடாமற் போயிற்று. அதைக் குறித்து அவர் தம்முடைய நண்பர் ஒருவருக்கு "முதுமைப் பருவத்தின் பெலவீனங்களை அதிகமாக உணருகின்றேன். அதினுடைய நெருக்குதலின் காரணமாக என்னுடைய கடிதப் போக்குவரத்தைக் கணிசமாகக் குறைக்க வேண்டியதாகிறது" என்று எழுதினார்.

அவருடைய இரத்த சோகை நோய் அவருக்கு அதிக வேதனையைக் கொடுத்த போதினும் கிட்டத்தட்ட தம்முடைய கடைசி நாட்கள் வரை அவர் மருந்தை உட்கொள்ளவே இல்லை. ஆஸ்பத்திரி மருந்துகள் தன்னுடைய மனதை மந்தப்படுத்தி தன் அருமை இரட்சகருக்கான தன்னுடைய பணியை செய்து முடிக்கவிடாமல் தடைசெய்து விடும் என்று அவர் அஞ்சினார்.

மாபெரும் தேவ மனிதன் ஜாண் கால்வினைப் போன்று ஆர்தர் பிங்க் தம்முடைய வாழ்வின் கடைசி நாட்களில் வேதாகம புருஷனான "யோசுவா"வைக் குறித்து தம்முடைய பத்திரிக்கையில் விளக்கம் எழுதி வந்தார். அநேக ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக அவர் எழுதிய தாவீதின் ஜீவிய விருத்தாந்தம் என்ற செய்தியில் அவர் கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிட்டிருந்தார்:-

"தாவீது தன்னுடைய மரணத்திற்கான எல்லா ஆயத்தங்களையும் எந்த ஒரு மனக்குழப்பமுமின்றி மிகவும் சிறப்பாக முன் கூட்டியே ஒழுங்கு செய்து வைத்திருந்தார். தன்னுடைய மரணம் எல்லாவற்றிற்கும் முடிவு உண்டாக்கப் போவதில்லை என்பதை அவர் நன்கறிந்திருந்தார்" என்று எழுதினார்.

தாவீதைக் குறித்து தான் எழுதினவாறே ஆர்தர் தம்முடைய மரணத்தைக் குறித்தும் எல்லா ஆயத்தங்களையும் முன்கூட்டியே செய்து கொண்டார். அதைக் குறித்து ஜேம்ஸ் மாக்ளின் என்பவர் இவ்வாறு எழுதுகிறார்:-

"ஆர்தர் பிங்க் தன்னுடைய காரியங்கள் எல்லாவற்றையும் மரணத்திற்கு முன்னர் ஒழுங்குபடுத்திக் கொண்டார். தன்னுடைய மனைவி வீரா பிங்க் அம்மையாரிடம் தன்னுடைய அடக்க ஆராதனையைக் குறித்தும், அதில் பங்கு பெற வேண்டிய மக்களைக் குறித்தும் அவர் விபரமாகப் பேசினார். ஆர்தர் தம்முடைய வீட்டைவிட்டுக் கடைசியாக வெளியே சென்றது 1952 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 15 ஆம் தேதியாகும். கடை வீதிக்குச் சென்ற அவர் திரும்பி வரும்போது ஒரு விமானத் தபால் கவரையும் வாங்கி வந்தார். அதை அவர் தன்னுடைய மனைவியின் கரங்களில் கொடுத்து " நான் ஆண்டவருடைய பரம இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசித்ததும் என்னுடைய மரணச் செய்தியை எல்சிக்கும், ஸ்டான் பிரசல்லுக்கும் எழுதி இந்தக் கவரில் வைத்து அனுப்பி விடு" என்று கூறினார். 1952 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 15 ஆம் நாள் ஆர்தர் பிங்க் தம்முடைய எழுத்துக்களில் குறிப்பிட்ட மிகவும் பரவசத்துடன் வாஞ்சித்த கீழ்க்கண்ட வரிகளில் குறிப்பிட்ட மோட்சானந்த மகிமைக்குள் பிரவேசித்தார்:-

அவருடைய சரீர அடக்கம் ஜூலை மாதம் 17 ஆம் தேதி இருந்தது. "அது மிகவும் ஒரு எளிமையான நிகழ்ச்சி" என்கின்றார் ஜேம்ஸ் மாக்ளின். "ஆர்தர் பிங்க் வைக்கப்பட்டிருந்த பிரேதப் பெட்டி விலையுயர்ந்த ஒன்றல்ல, அதே சமயம் அடிமட்டமான ஒரு பெட்டியுமல்ல. வேதாகமத்தில் அப்போஸ்தலர் 8 ஆம் அதிகாரத்தில் 2 ஆம் வசனத்தில் "தேவ பக்தியுள்ள மனுஷர் ஸ்தேவானை எடுத்து அடக்கம் பண்ணினார்கள்" என்று குறிப்பிட்டவாறு ஆர்தர் பிங்க் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க அவருடைய பக்தியுள்ள பரிசுத்த நண்பர்களில் 8 பேர் அவருடைய சரீரத்தை பட்டணத்திற்கு வெளியே உள்ள சாண்ட்விக் கல்லறைத் தோட்டத்தில் நல்லடக்கம் செய்தார்கள். வேத வாக்கியங்களை மற்றவர்களுக்குப் போதித்த அந்த தேவ பக்தனின் அடக்கம் வேத வசனங்களின் ஒழுங்கில் அமைந்திருந்தது. "அவருடைய அடக்கத்திற்குச் சென்று திரும்பிய நாங்கள் அவருடைய வீட்டிற்கு வந்து 23 ஆம் சங்கீதத்தைப் பாடினோம். அதின் பின்னர் ஒரு வேத பகுதி வாசிக்கப்பட்டது. அதையடுத்து ஜெபம் ஏறெடுத்த பின்னர் ஆர்தர் பிங்க் குடியிருந்த வாடகை வீட்டின் சொந்தக்கார தேவ பக்தியுள்ள அம்மையார் அளித்த தேநீர் பானத்துடன் நாங்கள் ஸ்தோத்திரத்துடன் கலைந்து சென்றோம்" என்கின்றார் முதலில் குறிப்பிட்ட மாக்ளின்.

ஆர்தர் பிங்க் தம்முடைய பத்திரிக்கைக்கான பல மாதங்களுக்குத் தேவையான தேவச் செய்திகளை முன் கூட்டியே எழுதி வைத்துவிடுவார். எனவே, அவர் மரித்தவுடன் அவருடைய அருமையான பத்திரிக்கையும் நின்றுவிடவில்லை. அவருடைய தேவ பக்தியுள்ள மனைவி வீரா பிங்க் அம்மையார் பிங்க் மரிப்பதற்கு முன்பு எழுதி வைத்த அவருடைய செய்திகள் முடியும்வரை பத்திரிக்கையைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வந்தார்கள். அவர் மரித்து 3 மாதங்களுக்குப் பின்னர் அதாவது செப்டம்பர் மாதப் பத்திரிக்கையில் "மகிமைக்குட்பட்ட ஆர்தர் பிங்க்கின் கடைசி நாட்கள்" என்ற தலைப்பில் வீரா பிங்க் கீழ்க்கண்டவாறு எழுதியிருந்தார்கள்.

"என் கணவர் மரிப்பதற்கு பல மாதங்களுக்கு முன்னரே அவருடைய தேக சுகம் குன்றிப் போனதை எண்ணி நான் மிகவும் சஞ்சலமுற்றேன். ஒவ்வொரு தடவையும் நான் அதை அவருக்குச் சுட்டிக்காட்டும் பொழுதெல்லாம் அவர் என்னைப் பார்த்து "என் அன்பே, அது விருத்தாப்பியத்திற்குரியது. அப்படி இருப்பதற்காகத் தேவனுக்குத் துதி செலுத்துவோம். பூலோக வாழ்வின் ஆரம்பத்திலல்ல, அதின் கடைசி விழிம்பில் இருப்பதற்காக நான் கர்த்தருக்குத் துதி செலுத்துகின்றேன். வாழ்வை இப்பொழுதுதான் ஆரம்பித்திருக்கிற தேவனற்ற வாலிபர்களுக்காக நான் மனதார துக்கிக்கின்றேன். தேவ மக்களுக்கு இது ஒரு பயங்கரமான காலமாகும். வருகிற நாட்கள் அவர்களுக்கு இன்னும் இருள் சூழ்ந்த காலமாகவே இருக்கும். எனினும், தேவன் தம்முடையவர்களை அறிவார். அவர் அவர்களை காத்துக் கொள்ளுவார்" என்று கூறினார். அநேக சமயங்களில் அவர் மட்டுக்கு மிஞ்சி களைப்புடன் காணப்பட்டார். அந்தச் சமயங்களில் நான் அவரைத் தேவையான ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளும்படியாகவும், அப்படியானால் ஆண்டவருக்குப் புதுப் பெலத்தோடும், நல்ல உற்சாகத்தோடும் வேலை செய்ய முடியும் என்று கூறுவேன். அதற்கு என் கணவர் "பகற் காலம் இன்னும் இருக்கும் போதே நாம் வேலை செய்து விட வேண்டும். ஏனெனில், ஒருவரும் கிரியை செய்யக் கூடாத இராக்காலம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. என்னுடைய பரலோக அழைப்பு தேவனிடமிருந்து வரும்போது நான் தேவப் பணியில் இருப்பதையே தேவன் கண்டு கொள்ள நான் விரும்புகிறேன்" என்பார். ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் நடப்பதற்காக வெளியே செல்லுவார். அந்த ஒரு நேரத்தை தவிர்த்து மற்ற நேரங்களில் எல்லாம் அவர் ஆண்டவருடைய பணியில் மூழ்கியிருப்பார்.

நாங்கள் கடைசியாகத் தங்கியிருந்த ஸ்டானோவே என்ற தீவுக்கு கர்த்தர் கொண்டு வந்தமைக்காக அவர் எப்பொழுதும் ஆண்டவரை ஸ்தோத்திரித்தார். அந்த இடத்தில் நாங்கள் தொடர்ச்சியாக 12 ஆண்டு காலம் ஒரு வீட்டில் வாடகை கொடுத்து தங்கியிருந்தோம். கர்த்தருடைய பரிசுத்த ஓய்வு நாளைக் கனப்படுத்தி அதை நேசிக்கின்ற மக்கள் மத்தியில் வாழ்வதை என் கணவர் பெரிதும் விரும்பினார். அவர் ஓய்வு நாளை நேசித்தார். அது அவருக்கு பரிசுத்தமும், பக்தி வினயமுமான நாளாகும். அந்த கர்த்தருடைய நாளை நேசிக்கும் தேவ மக்களை எல்லாம் அவர் கனம் பண்ணினார்.

நாங்கள் கடைசியாகத் தங்கியிருந்த ஸ்டானோவே தீவு என் கணவருக்கு மிகவும் பிடித்தமான அமைதியான இடம். அங்கு அவர் தன்னுடைய ஆண்டவரின் பணிகளையும், வேத வசன தியானத்தையும் தீவிரமாகச் செய்தார். எந்த நிலையிலும் தான் அந்த இடத்தை விட்டு நகரப் போவதில்லை என்றும், கர்த்தர் தன்னை மகிமையில் எடுக்கும் நாள் வரை அந்த இட,த்திலேயே மாத்திரம் இருக்கப் போவதாக ஒரு தடவைக்கும் அதிகமாக அவர் என்னிடம் கூறியிருக்கின்றார்.

ஒரு நாள் இரவு என் கணவருக்கு திடீரென்று வாத ஜன்னி வந்து விட்டது. சில நிமிட நேரத்திற்கு அது நீடித்தது. அதின் தாக்குதலுக்குப் பின்னர் அவர் என்னை நோக்கி "நான் வெகு சீக்கிரமாகவே கர்த்தருடைய மகிமையில் இருப்பேன். என் ஆத்துமாவே கர்த்தரை ஸ்தோத்திரி, என் முழு உள்ளமே அவருடைய பரிசுத்த நாமத்தை ஸ்தோத்திரி. அந்த 103 ஆம் சங்கீதத்தில் நான் மிதப்பது போன்ற அத்தனை மகிழ்ச்சி என்னை ஆட்கொண்டிருக்கின்றது" என்று கூறினார். அவருடைய மரணத்துக் கேதுவான சுகயீனத்தை எண்ணி நான் அழுவதை ஒரு நாள் அவர் கவனித்து விட்டார். "என் அன்பே, நீ ஏன் அழுகிறாய்? வெகு சீக்கிரமாக நான் மேலோக இன்ப வீட்டைச் சென்றடையப் போவதை எண்ணி நீ கர்த்தருக்குள் ஆனந்தம் அல்லவா கொள்ள வேண்டும்?" என்றார். "நான் எனக்குள்ளேயே என் நிலை எண்ணி அழுகின்றேன். நீங்கள் மரித்த பின்பு நான் தனிமையில் அல்லவா விடப்படுவேன். நீங்கள் மரித்து, பாழுலகத்தின் பாடுகளிலிருந்து விடுதலை பெற்றுச் செல்லுவது உங்களுக்கு நல்லது என்பதை நான் மனதார உணருகின்றேன். ஆனால், என் தனிமையை நான் எண்ணுகையில் தான் திகில் அடைகின்றேன்" என்றேன். அதற்கு அவர் மிகுந்த பொறுமையுடன் "அன்பின் இரட்சா பெருமான் இதுகால பரியந்தம் ஆச்சரியமான விதத்திலே நமக்கு நல்லவராக இருந்து இத்தனை நீண்ட ஆண்டு காலங்களும் நம்மைப் பாதுகாப்பாக வழி நடத்தி வந்திருக்கின்றார். உன்னுடைய மகா தேவை மணி நேரத்தில் அவர் உன்னை ஒருபோதும் கைவிடார்" என்று கூறினார்.

வாத ஜன்னி வந்த இரவிலிருந்து என் கணவர் தன்னுடைய காரியங்களை எல்லாம் வெகு நீண்ட பிரயாணம் செல்லும் ஒரு மனிதன் தன்னுடைய காரியங்கள் எல்லாவற்றையும் ஒழுங்குபடுத்துவது போல ஒழுங்குபடுத்தத் தொடங்கினார். எந்த எந்த காரியங்களை எப்படி எப்படி செய்ய வேண்டும், எந்த எந்த காரியங்களில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எல்லா விபரங்களையும் அவர் எனக்குத் தெளிவாகக் கூறினார். முக்கியமாக அவர் எழுதி வந்த "வேத வசனங்களில் போதனைகள்" என்ற பத்திரிக்கையில் தான் எழுதி வைத்த எல்லா குறிப்புகளையும், செய்திகளையும் வெளியிட்ட பின்னர் அந்தப் பத்திரிக்கையை நிறுத்து விடும்படிக் கேட்டுக் கொண்டார். தன்னுடைய மரணத்தின் மணி நேரம் நெருங்கி வருவதை அறிந்த அவர் தன்னால் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவுக்கு அதிகமாகத் தேவச் செய்திகளை எழுதினார். "கர்த்தர் நல்லவர், அவர் எப்பொழுதும் நலமே செய்வார்" என்பதே சதா அவருடைய உதடுகளில் காணப்பட்ட வார்த்தைகளாகும். அந்த இறுதி நாட்களில் அவர் தன்னை முற்றுமாக ஆண்டவரின் திருவுளச் சித்தத்திற்கே ஒப்புவித்தார். அநேக தடவைகள் அவர் "கர்த்தர் தம்முடைய பார்வைக்கு நலமானதை எனக்குச் செய்வாராக" என்று கூறினார்.

அந்நாட்களில் ஒரு நாள் நாங்கள் இருவரும் கர்த்தர் எங்களுக்குக் கடந்த காலங்களிலும் தற்போதும் செய்து வந்த செய்து வருகின்ற காரியங்களை நினைவு கூர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தோம். கர்த்தர் எங்கள் மோட்ச பிரயாண பரதேசி வாழ்க்கையில் செய்த காரியங்களை மீண்டும் நினைவுபடுத்தியபோது எங்கள் உள்ளங்கள் களிகூர்ந்தன. என் கணவர் என்னைப் பார்த்து "அன்பே, தேவன் நமக்கு எல்லாக் காரியங்களையும் நேர்த்தியாகச் செய்தார்" "ஆம் என் நேச மனைவியே, எல்லாக் காரியங்களையும் அவர் நமக்குச் சிறப்பாகச் செய்தார். கொஞ்ச காரியங்களை மாத்திரமல்ல" என்றார் அவர்.

புதன் கிழமை காலையில் என் கணவர் மரித்தார். அதற்கு முந்திய நாள் செவ்வாய் கிழமை காலையில் அவர் கட்டிலில் படுத்திருந்தார். நான் இதர வீட்டு வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தேன். அவர் என்னைப் பார்த்து "இருள் கடந்து சென்று விட்டது. மெய்யான ஒளி பிரகாசிக்கின்றது. அந்த ஒளி அதிகமதிகமாகப் பிரகாசித்து பூரணமான நிலையை நோக்கிக் கடந்து சென்று கொண்டிருக்கின்றது" என்றார். பின்னர் அவர் தன்னுடைய கரத்தை மேலே தூக்கி "எனக்கு முன்பாக எல்லாம் மகிமை நிறைந்ததாக இருக்கின்றது. இம்மானுவேலரின் நாட்டில் மகிமை வாசம் பண்ணுகின்றது" என்று கூறினார். "உங்களுக்கு எல்லாம் அதிக மாட்சியாக இருக்கின்றதா?" என்று நான் அவர்களிடம் கேட்ட போது அவர் என்னைப் பார்த்து "உன்னுடைய சந்தேகங்களையும், பயங்களையும் அப்பால் வைத்துவிட்டு ஆண்டவர் இயேசுவில் உன் பூரண நம்பிக்கையை வைக்கும் பட்சத்தில் நான் அனுபவிக்கும் பாக்கியங்கள் உனக்கும் கூடத்தான் கட்டாயம் இருக்கின்றன" என்று துரிதமாகப் பதில் அளித்தார்கள்.

பின்னர் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து நாற்காலியில் உட்கார்ந்து பத்திரிக்கையில் அச்சிடப்பட வேண்டிய தேவ செய்திகளை அவர் தன்னுடைய வாயினால் சொல்ல நான் அவற்றை தாளிலே எழுதினேன். அந்த நாளின் பெரும்பாலான நேரம் அவ்வண்ணமாகவே அவர் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார். கடைசியாகத் திடீரென்று தன்னை எடுத்துப் படுக்கையில் கிடத்தும்படியாகக் கூறினார். எப்படி நான் அவரை தூக்கிக் கிடத்தினேனோ எனக்குத் தெரியாது. கொஞ்ச நேர இளைப்பாறுதலுக்குப் பின்னர் அவர் படுக்கையில் எழுந்து உட்கார்ந்து பேப்பரையும், பென்சிலையும் கொண்டு வரச் சொன்னார். "நான் சொல்லாமல் விட்டுவிட்ட கடைசி நான்கு வரிகளையும் கூறி விடுகின்றேன். நான் பூலோகத்தை விட்டுக் கடந்த பின்னர் அவற்றை டைப் செய்து அச்சுக்கு அனுப்பிவிடு" என்று சொல்லிவிட்டு "என் வேலை முடிந்தது. என் ஓட்டம் முற்றுப் பெற்றது. இரட்சகரண்டை செல்ல நான் ஆயத்தமாக இருக்கின்றேன்" என்ற வார்த்தைகளுடன் படுக்கையில் படுத்த அவர் திரும்பவுமாக கட்டிலிலிருந்து எழும்பவே இல்லை. ஆனால், கட்டிலில் மிகுந்த மனமகிழ்ச்சியோடு எப்பொழுதும் தேவனைத் துதித்துக் கொண்டிருந்தார். அவருடைய வாய் அடிக்கடி 23 ஆம் சங்கீதத்தைக் கூறிக்கொண்டே இருந்தது.

அவர் தன் படுக்கையில் படுத்தவாறே ஒரு தடவை "தேவன் வாக்குத்தத்தம்பண்ணின எல்லா நன்மையான காரியங்களும் நிறைவேறின. ஒரு நன்மையான காரியம் கூட நிறைவேறாமல் தடைப்படவில்லை" என்றார். மற்றொரு தடவை "தேவன் என் பாவங்களுக்குத் தக்கதாக எனக்குச் செய்யாமலும் என் அக்கிரமங்களுக்குத் தக்கதாக எனக்குச் சரிக்கட்டாமலும் என்னை விட்டுவிட்டார்" என்று சொன்னார். பிறிதொரு தடவை தன்னுடைய சரீரத்தின் கொடிய உபாதையில் "கர்த்தர் நல்லவர் என்பதை ருசித்துப் பாருங்கள். அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான்" என்றார். என் கணவரின் முகம் அடிக்கடி தேவப் பிரசன்னத்தின் ஒளியால் பிரகாசிப்பதை நானும் எனக்கு உதவியாக அருகிலிருந்த மற்றொரு அன்பான சகோதரனும் கவனித்தோம். பரலோக மகிமையின் காட்சிகளை அவர் கண்டு கொண்டிருக்கின்றார் என்று நாங்கள் இருவரும் எங்களுக்குள்ளாக நிச்சயப்படுத்திக் கொண்டோம். நாங்கள் கடைசியாக அவருடைய வாயிலிருந்து கேட்ட வார்த்தைகள் "வேத வாக்கியங்கள் எல்லாம் தாமாகவே விளக்கம் சொல்லி புரிய வைத்துவிடும்" என்பதே. அதற்கப்பால் அவருடைய வாயிலிருந்து எந்த ஒரு வார்த்தையும் புறப்படவில்லை. அப்படியே அவருடைய ஜீவன் மிகவும் அமைதியாகப் பிரிந்து சென்று விட்டது. இப்படியாக என் பரிசுத்தவானாகிய கணவர் தான் அத்தனை அருமையாக நேசித்தவரும், அந்தப் பரம எஜமானனுக்காகத் தன் ஜீவ காலம் முழுவதிலும் தொண்டு செய்த அருமை ஆண்டவரிடம் சதா காலமும் சுகித்து வாழ்ந்து இருக்கும்படியாகக் கடந்து சென்று விட்டார். அல்லேலூயா.

ஒரு தேவ பிள்ளையின் உறுதித் தன்மை

ஒரு பையன் தனது வீட்டிற்கு முன்பாக நின்று கொண்டிருந்த தனது தந்தையின் குதிரையை மிகவும் செல்லமாக பாசத்துடன் தட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான். அந்த வழியாகச் சென்று கொண்டிருந்த மனிதர் ஒருவர் அந்தப் பையனைப் பார்த்து "தம்பி, உனது குதிரை வேகமாக ஓடக் கூடியதுதானா?" என்று கேட்டார். அதற்கு மாறுத்தரமாக அந்தப் பையன் "இல்லை ஐயா, அத்தனை வேகமாக ஓடாது" இருப்பினும் "அது உறுதியாக நிற்கக்கூடிய திறன் கொண்டது" என்று கூறினான். குதிரைக்கானாலும் சரி, மனிதருக்கானாலும் சரி இரு திறத்தாரும் புறக்கணித்துவிட முடியாத ஒரு மேன்மையான சத்தியத்தை அந்தப் பையன் சொன்னான்.

வாழ்க்கையில் நோய் பிணிகளோ, பாடுகளோ, துன்பங்களோ, பாவச் சோதனைகளோ எது வருவதாயினும் நம் கர்த்தருக்காக நாம் உறுதியாக கடைசி வரை நின்று சாதிக்கக் கூடிய மனோதிடம் நமக்கு வேண்டும். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கைப் படகை கடுந் துயர அலைகள் மோதித் தாக்கினாலும் சற்றும் நிலை குலைந்து விடாமல் உறுதியாக நின்று சாதித்து பாதுகாப்பான கானான் கரையை நோக்கி தேவ கிருபை என்ற துடுப்பின் உதவியால் அதை தண்டு வலித்துச் செல்ல நாம் கருத்தாய் இருத்தல் அவசியமாகும்.